nocoloursnojoy asked: De volgende vraag is een stukje persoonlijker, als je dat stom vind, moet je gewoon niet antwoorden en een nieuwe vraag bedenken. Het komt door je stukje verhaal eigenlijk, nu ben ik nieuwschierig geworden. Waarom woon je niet bij je moeder? Waarom kon je niet altijd blijven?
Ik heb zo’n moeder die zichzelf verwaarloosd, verdronken in iets wat de dokters depressiviteit noemen. Ze blijft binnen, in haar bed, eet niet en doet geen boodschappen, die worden voor haar gehaald. Ze lijkt op iemand die terminaal ziek is, maar er mankeert alleen iets aan haar hoofd. Soms hou ik van mijn moeder, soms ook niet. Ik weet niet hoe ik op dit moment over haar denk. Ik wil mijn armen om haar lichaam heen slaan en haar gerust stellen met het cliché ‘alles komt goed’, terwijl ik heel goed weet dat het niet meer goed zal komen met haar.
(Hoelaat gaan we morgen zwemmen?)
