ik ben een meeuw

een smeltend waterijsje in je rechterhandeen te kort verhaaltje voor het slapengaanen dat je nog...

Tue, 14 May 2013 14:49:42 +0200

een smeltend waterijsje in je rechterhand
een te kort verhaaltje voor het slapengaan
en dat je nog dacht dat je ouders
altijd zo lief zouden blijven zoals toen
toen ze je meenamen naar de kermis

Ik vraag mij af hoe het met jou gaat.Waar je bent, hoe je je voelt, wat je denkt, doet, wilt, moet, mag en of je gelukkig bent. We hebben elkaar al lang niet meer gesproken en ik denk soms aan je. Dan vraag ik me af of het allemaal goed gekomen is. Of je nog wel eens denkt aan waar je was.

Sun, 28 Apr 2013 22:39:00 +0200

Ik ben ‘de plek waar ik was’ nog niet vergeten, als je je dat soms afvroeg, en dat is alles wat er over dat hoofdstuk te vertellen valt. Ik weet het nog, daar gaat het om en voor mij hoeft het niet, maar toch is het zo. Wie ben je eigenlijk? En hoe gaat het met je, onbekende?

visual-poetry: »mann frau (man woman)« by gerhard rühm...

Thu, 18 Apr 2013 19:30:29 +0200

visual-poetry:

»mann frau (man woman)« by gerhard rühm (+)

Na het laatste bericht kreeg hij geen antwoord meer. Hij vraagt zich maar af, begrijpt maar niet...

Wed, 17 Apr 2013 22:20:27 +0200

Na het laatste bericht kreeg hij geen antwoord meer. Hij vraagt zich maar af, begrijpt maar niet hoe. Zijn geluk raakt op en zijn geheimen nemen toe. Hij doet opnieuw zijn blinddoek om en vermijd enig oogcontact. Het mocht een keer, dat vond ze ook.

De stad wordt langzaam uitgekleeddoor de mensenmensen die haar verleidenze drinkt te veel wijnweet...

Wed, 17 Apr 2013 22:18:18 +0200

De stad wordt langzaam uitgekleed
door de mensen
mensen die haar verleiden
ze drinkt te veel wijn
weet niet meer wie ze is
en waarom ze opgesloten zit
op de plek waar ze geboren is
ze verstopt wat ze dacht
vergeet alles
verdrinkt in haar eigen gracht
het zijn de mensen
mensen die haar zeggen hoe ze is
en hoort te zijn

en wat ze nooit zal toegeven
is dat ze is uitgevonden door de schrijvers
schrijvers die haar bloot hebben ontmoet
maar gulzig drinkt ze verder
tot ze verliefd wordt op het glas
op de muren, op hem en op zichzelf

’s Nachts lagen we in bed en dronken wijn, giechelden, renden achter onze woorden aan, haalden...

Tue, 16 Apr 2013 10:36:25 +0200

’s Nachts lagen we in bed en dronken wijn, giechelden, renden achter onze woorden aan, haalden ze in, keken achterom, maar ze waren uit het zicht verdwenen - we waren ze te snel af geweest. Als met vroeger in films wilde laten zien hoe ellendig de hoofdpersoon er aan toe was, hield men de camera scheef. Die camera staat nu op zijn kop. Met mijn voeten hang ik aan de straten van de stad, mijn hoofd verdwaald in de leegte. Trams slaan vonken, lantaarnpalen breken los uit het trottoir en storten de diepte in. De regisseur is verliefd geworden op mijn effect en vergeet zijn levensgevaarlijk rondlopende hoofdrolspeler.

je moet niet het woord prevelen gebruiken dat is vies.

Sun, 14 Apr 2013 20:07:52 +0200

[Prevelen]

Prevelen, bw. gel. (ik prevelde, heb gepreveld), mompelen, binnensmonds brommen; gebeden -, snel -, onaandachtig bidden. *…AAR, m. (-s). -STER, v. (-s). *…MIS, v. (-sen), (r.k.) stille mis.

’s Ochtends je ogen nog even dichtdoen na het kille geluid van de wekker is nog niet hetzelfde...

Wed, 10 Apr 2013 20:00:45 +0200

’s Ochtends je ogen nog even dichtdoen na het kille geluid van de wekker is nog niet hetzelfde als blijven slapen. Evenals de druppels uit de douche die langs je wimpers over je ogen vallen nog geen tranen zijn.

Maria sliep elke nacht met een andere man en verklaarde God als vader van het verzinsel in haar buik. Iedereen heeft haar geloofd, maar ook zij wist hoe onwetend de mensen kunnen zijn. Als je je verhaal maar zo poëtisch mogelijk maakt.

waarom ben je een meeuw?

Sun, 07 Apr 2013 21:44:06 +0200

Ik ben allang geen meeuw meer. Ik heb die vleugels niet meer nodig. Vorig jaar moest ik lange afstanden vliegen, vliegen naar huis. Alles wat ik nu reis, is makkelijker met de trein.

Daar. Daar gaan de hogere gedachten, de ambities de goede tafelmanieren en het kunsternaarschap....

Wed, 03 Apr 2013 20:27:02 +0200

Daar. Daar gaan de hogere gedachten, de ambities de goede tafelmanieren en het kunsternaarschap. Liefde en geld, daar gaat het om; ze had volkomen gelijk. Liefde om de liefde en geld om de liefde te bewaren en te beschermen en te voeden. Liefde om de liefde en geld om de liefde. Liefde. Ik geloof dat ik nooit meer iets doe, altijd zo blijf liggen, verdronken in het ogenblik. Ik hoor ze slenteren over de paden van het park, de met kinderen belastte moeders, ernaast lopen de zonder het zelf te weten verveelde vaders in hun zondagse pak, een sigaret tussen hun vierkante vingers en loerend naar andersmans vrouw.

Als er nog één iemand vraagt...

Wed, 03 Apr 2013 20:16:59 +0200

‘Waar denk je aan?’
Zeg ik: ‘Aan alles. Ik moest er opeens aan denken wat voor rol stoeptegels in je leven spelen, als je klein bent. Je weet wel, die grijze vierkante tegels. Je kent ze beter dan je je ouders kent. En later vergeet je ze.’

Hij stond op de gang met haar. Mijn zijn ene hand hield hij een halfvol glas wijn vast, met zijn...

Wed, 03 Apr 2013 20:14:32 +0200

Hij stond op de gang met haar. Mijn zijn ene hand hield hij een halfvol glas wijn vast, met zijn andere hand drukte hij haar tegen zich aan, streelde haar hoofd, haar rug. ‘Ik hou van je,’ prevelde hij. ‘Ik hou van je. Vanmiddag al, maar toen wist ik het nog niet. Je bent zo mooi. Ik hou van je. We moeten er iets aan doen.’

Hij nam een slok uit zijn glas. Ze keek op met een wezenloze glimlach en halfgesloten ogen. ‘Ik ben geloof ik erg dronken,’ zei ze.
‘Doet er niet toe. Ik hou van je, dat is het belangrijke. Dat heb ik nog nooit tegen iemand gezegd, weet je dat?’

‘Als ik mijn ogen dicht doe, draait alles om me heen,’ lacht ze.

‘Luister nou naar me - ik hou van je. Ik wil met je naar bed. Niet omdat ik met je naar bed wil, maar omdat ik van je hou. Begrijp je dat? Het is een kleine nuance, maar zo belangerijk.’

‘Wat doe je?’ vroeg het meisje.‘Niets,’ zei hij. ‘Ik kijk. Ik vraag me...

Wed, 03 Apr 2013 18:30:41 +0200

‘Wat doe je?’ vroeg het meisje.
‘Niets,’ zei hij. ‘Ik kijk. Ik vraag me af hoe lang dit nog duren kan.’
‘Zie je die boom daar, aan de overkant van de gracht? Die duurt langer.’

‘Wat doe je hier trouwens in hemelsnaam? Het is niet eens je eigen huis?’
‘Rust,’ zei je. ‘De rust van het fatsoen en totale wansmaak. Hier kun je zijn zoals je bent. Nergens zijn bewijzen van goede smaak en kunstzinnigheid die je afleiden. Niets kan verkeerd gaan in dit huis. Ik ben jaloers op de bewoners, die ik overigens niet ken.’

‘Dat zien ze.’
De jongens strijkt de deken van het bed waarop ze zaten weer goed, er is geen enkel spoor van hen dat ze in dit vreemde huis zijn binnengeslopen.

‘Wat heerlijk lijkt me dat, om te slapen in een bed met zo’n afstotelijke sprei erover. In zo’n gladgepoetste kamer, waarin uitsluitend lelijke dingen staan. Niets wat je iedere avond voor het naar bed gaan nog moet bewonderen of met een schokje te herkennen, tot je hoofdpijn krijgt van je eigen artisticiteit.’

Je ogen zijn zo groen als de oceaan. Niet blauw. Niet zoals iedereen altijd droomt over helderblauwe...

Mon, 25 Mar 2013 21:25:14 +0100

Je ogen zijn zo groen als de oceaan. Niet blauw. Niet zoals iedereen altijd droomt over helderblauwe oceanen, alle zeeën bezitten de prachtigste tint groen van je ogen.

zomer in de stadiedereen maakt zowaareen beetje een gelukkige indruken alles is glanzend warmhuiden...

Sat, 16 Mar 2013 12:14:42 +0100

zomer in de stad
iedereen maakt zowaar
een beetje een gelukkige indruk
en alles is glanzend warm
huiden en huizen
ik eet meer fruit
stad,
wacht op de zomer

als niemand haar nog kentverzin ik graag dat zeberoemd was en actriceof pianospeelsteralles wat ze...

Sat, 16 Mar 2013 12:13:07 +0100

als niemand haar nog kent
verzin ik graag dat ze
beroemd was en actrice
of pianospeelster
alles wat ze dus niet was
om te verbergen
en te verstoppen
dat ze eigenlijks niets kon

Vanaf het begin dat mijn moeder van mij in verwachting was,droomden anderen mijn dromen, besloten ze...

Wed, 13 Mar 2013 20:29:28 +0100

Vanaf het begin dat mijn moeder van mij in verwachting was,
droomden anderen mijn dromen, besloten ze mijn twijfels.
De droomden mijn nachtmerries, en lachten bij mijn tranen.
En nu willen ze weer, ze vallen al in slaap.
Maar ik, ik heb tijd genoeg.
Tijd zat op zelf te dromen.

Dit is mijn moeder.Dit is mijn moeder als ze vroeger een sigaret opstak in bad.Dit is mijn moeder...

Tue, 05 Mar 2013 10:43:19 +0100

Dit is mijn moeder.
Dit is mijn moeder als ze vroeger een sigaret opstak in bad.
Dit is mijn moeder als ze probeert te huilen, maar als haar tranen op zijn, zoals ze dat zelf noemt.
Zo is ze als ze me et onmogelijke belooft, of als ze de grimas van verdriet behoedzaam verstopt achter haar glimlach.
Dit is mijn moeder met rode lippenstift in de zomer, zo dooft ze uit na een paar maanden van onbegrenste gekte en gegiechel en blijft ze tijden somber en bitter in bed.
Dit zijn mijn moeder’s hevige gebaren als ze mijn vader smeekt weer van haar te houden op de begravenis van haar ex en zijn beste vriend.
Zo eist ze mij, haar dochter, op in een rechtzaak.
Dit is mijn moeder als ze verliest.
Zo bezoekt ze me met een schuldig, gebogen hoofd in het ‘huis vol kinder zonder ouders’.

Dit is mijn vader.
Dit is hoe hij verhalen verteld zonder je aan te kijken.
Dit is mijn vader als hij een Spaanse omelet bakt en vertelt over hoe hij dat heeft geleerd toen hij in Spanje woonde.
Dit is hem als hij mij voor het eerst rode wijn laat proeven, nu kies ik liever wit.
Zo mompelt mijn vader tegen de televisie en radio,
en dit is mijn vader als hij huilt, wat ik hem hoog uit drie keer heb zien doen.
Dit is mijn vader als ik hem vertel dat ik verliefd ben.
Dit is hem als ik, samen met mijn liefste, bij hem weg loop.
Hoe mijn vader is als ik hem op een gegeven moment schrijf dat ik gelukkig ben geworden, weet ik niet.
Hij verbergt de grimas van verdriet achter onvindbaarheid.

Dit is de regen.Dit is de regen wanneer ze geromantiseerd wordt in verhalen.Dit is de regen als...

Tue, 26 Feb 2013 20:22:53 +0100

Dit is de regen.
Dit is de regen wanneer ze geromantiseerd wordt in verhalen.
Dit is de regen als paraplu’s boos tegen haar opgestoken worden.
Dit is haar als ze denkt toepasselijk te zijn op een droevige dag.
Dit is de regen als ze valt,

op straten
of op niets.

De stad.De hoofden van haar mensen.Ik ken ze,zal alleen niet zo snel hun ogen voor me zien.Ik weet...

Mon, 25 Feb 2013 19:55:43 +0100

De stad.
De hoofden van haar mensen.
Ik ken ze,
zal alleen niet zo snel hun ogen voor me zien.
Ik weet niet hoe ze zijn als ze alleen zijn,
of op plekke waar het heel erg druk is.
Ik ken de houdingen niet
die ze aannemen als ze indruk willen maken,
of hoe ze laten zien dat ze zich vervelen.

Ik weet alleen hoe ze lopen,
hoe ze lopen als ze haast hebben.